
Kröfluvirkjun og Kröflu-katlan eru skammt norðaustur frá Mývatni. Katlan er geysimikill sigketill í miðri megineldstöð, en er nú full af hraunum. Rismikil fjöll standa á kötlubörmunum: Krafla, Jörundur og Hágöng, austan megin, en Gæsafjöll og Hlíðarfjall, vestan megin. Gosvirkni hefur verið lítils háttar á jaðarsprungum kötlunnar, en mun meiri á sprungureininni, sem sker sig m.a. gegnum hinn litskrúðuga Leirhnjúk, inni í sunnanverðri kötlunni. Þar á sprungureininni gaus snemma á 18. öld (Mývatnseldar, 1724 1729, 1746) og seint á 20. öld (Kröflueldar, 1975 1984) og gaus í bæði skiftin í gusum á nokkurra ára skeiði. Hraun frá Mývatnseldum runnu niður að Reykjahlíð og allt í kringum kirkjuna þar, en hana sakaði eigi. Í þeim eldum myndaðist sprengigígurinn Víti, uppi á brekkubrún fyrir ofan þar, sem Kröfluvirkjun stendur nú í grunnum dal.
Jarðhitinn virðist vera mestur í suðausturhorni kötlunnar og á sprungureininni við suðurbarm hennar. Þar hefur þegar verið borað mikið við rætur Kröflufjalls og norður um Víti. Hefur virkjunin nú um 60 MW afl, en Landsvirkjun á og rekur þá virkjun. Áætlanir eru um stækkun virkjunarinnar og er helst hugsað til að sækja það afl vestar en nú hefur verið borað. Þar er víða fallegt landslag, ekki síst hraunin, en ætlunin mun vera að reyna að halda raski í lágmarki, eins og reyndar hefur verið reynt í seinni tíð við alla mannvirkjagerð í Kröflu.